Bibliotekareczka

Wynik

2012-01-23T11:45:00.001+01:00

Usłyszałam dziś: Wynik prawidłowy. Genotyp męski.

Jadę odebrać wyniki i sprawdzić, bo chyba w drugiej części się pomylili;-) Prawie kupiłam już różowy baldachimek;-)

Ulga i mega zaskoczenie...

Jak Old Spice

2012-01-21T09:17:00.000+01:00

Trochę się przeziębiłam. Właściwie trudno to nazwać przeziębieniem, bo nie mam temperatury, nic mnie nie boli, tylko kaszel mnie męczy i mówię basem;-) A że weekend mam wolny, to postanowiłam się wykurować. Siedzę więc w dresie, szaliku, po kanapkach z czosnkiem i herbacie z dużą ilością cytryny...wiadomo, obraz nędzy i rozpaczy;-) Oglądamy tv.
Ja: O zobacz! Gruchała! Twoja ulubienica. Wywiad dziś będzie! Musisz koniecznie oglądać!
Mąż: No, koniecznie! Zadzwonię do kumpla, czy ma eNkę i zaraz jadę!!!
Ja – z teatralnym żalem: No tak.... wcale się nie dziwię. Spójrz na nią, potem na mnie. Jeszcze raz na nią, potem na mnie. Co widzisz?

Uśmialiśmy się setnie;-)))

Ale że teraz?

2012-01-21T09:15:00.001+01:00

Kupiłam sobie ostatnio parę ciuszków w wesołych kolorach, bo moja szafa to głównie czarny, biały i szary. A że czuję się teraz bardzo dobrze, to jakoś brakowało mi tych barw na sobie. Mąż przygląda się z zainteresowaniem od kilku dni. Prawi komplementy, ale w pewnym momencie mówi: A coś tak się stroisz od niedawna... hm... podejrzana sprawa. Kochanka masz? ;-)
Ja: Teraz? Po wdrapaniu się na pierwsze piętro muszę złapać oddech, wieczorem padam jak mucha, więc jak mam jeszcze znaleźć siłę na dodatkowego faceta? ;-)

Obraza majestatu

2012-01-16T16:09:00.000+01:00

Oglądam Goka. On ogląda ubrania bohaterki programu. Bada wzrokiem, komentuje, nagle – widząc czarną tunikę typu namiot - stwierdza: A ty co? Bibliotekarką jesteś?

O Gok! Podpadłeś mi! Teraz oglądam tylko Trinny i Susannah!

2012-01-16T16:08:00.000+01:00

Przeczytałam wczoraj książkę Hołowni: Ludzie na walizkach. Głęboka. O cierpieniu, bólu, śmierci. Ale nie w jakiś ckliwy czy rzewny sposób. Czasem twardo, czasem z emocjami skrytymi gdzieś na dnie. I wreszcie ktoś napisał to, o czym dawno już myślałam. Że cierpienie wcale nie uszlachetnia, tylko łamie człowieka, doświadcza tak, że nic już nigdy nie jest takie samo. Wracam wciąż myślami do losów bohaterów….

Przemówienia

2012-01-16T16:07:00.002+01:00

Ja: Czemu nie pochowałeś tej pościeli?
Mąż: A czemu Ty jej nie schowałaś?
J: Czy wiesz, że serce ciężarnej…
M: Dobra! Dobra! Nie było pytania!
J: … pracuje do 40-50% ciężej niż normalnie?
M: Nic już nie mówię! Nie śmiem o nic zapytać! Cicho już siedzę!

Nie wiem, o co mu chodzi;-)

Absolutnie niemożliwe

2012-01-16T16:06:00.000+01:00

Mąż: A co jak będzie chłopiec?
Ja: No, ale jak to? Chłopiec w różowym pokoiku i różowych ciuszkach?
M: Taaaa... Na pewno. No ale jak okaże się, że chłopiec?
J: No cóż………. Pokochamy jak swoje;-)

Zielona mama?

2012-01-04T10:39:00.002+01:00

Kupiłam sobie do poczekalni gazetę (choć to może zbyt dumna nazwa) Show czy Party. I przeczytałam wywiad z Reni Jusis. O ile drażniła mnie ta pani i uważałam, że ma jakieś swoje zachcianki, to po tym artykule zmieniłam zdanie. I choć nie mam zamiaru prać w orzechach indyjskich i – przepraszam – jestem za Pampersami, to smarowanie się olejem orzechowym czy migdałowym nie jest już takie głupie. Podobno jeśli coś da się zjeść, to nie może być szkodliwe dla skóry i naszego organizmu. Pamiętamy o kąpielach Kleopatry czy maseczkach z owoców, które stosowały nasze mamy. A że zużywam teraz wszelkie balsamy i kremy do ciała w ilościach hurtowych, więc i tego spróbuję;-)
Druga sprawa, która mi się podoba, to noszenie dziecka w specjalnej chuście, jak w murzyńskich plemionach. Oczywiście wiele osób jest temu przeciwnych, ale każdy ma swoje zdanie i ma do tego prawo.
A trzecia rzecz, która rozbudziła we mnie ciekawość, co do książki Reni, to sprzeciwienie się chęci kupowania coraz to nowych i nowszych rzeczy. Ja chciałabym kupić dziecku wszystko i to najlepiej od razu;-) Ale wiem, że to niezbyt mądre. Może przyda mi się takie bardziej zrównoważone podejście? Pamiętacie nasze zabawy: w kapsle, w gumę, fikołki na trzepaku? Może rzeczywiście moje dziecko nie potrzebuje zabawki za 100 zł tylko bardziej mojej uwagi i właśnie takiego wspólnego kopania piłki?
Wspólne robienie czegoś jest chyba najfajniejsze.

I tu pozdrawiam A. i jej anioły;-) Było super!

2012-01-04T09:57:00.003+01:00

W poniedziałek miałam amniopunkcję. Zabieg właściwie bezbolesny, choć bez znieczulenia. Podobno igła do znieczulenia jest dwa razy grubsza, więc bez sensu było kłuć. Bardzo się denerwowałam, ale lekarka powiedziała, że teraz ode mnie najwięcej zależy, więc skupiłam się na oddychaniu i po chwili było po wszystkim. Ogólnie wizyta była dość pozytywna, bo wyniki badań krwi (pod względem genetycznym) wyszły prawidłowe, więc liczę już na szczęśliwe zakończenie całej tej sytuacji. Maluszka ma już 13,5 cm i ma już takie długie paluszki u rąk, jak mama;-)
Leżałam plackiem 2 dni, dziś już sobie trochę posiedzę, ale generalnie nic nie robię. W poniedziałek wracam wreszcie do pracy. Może za miesiąc dostanę jakąś lepszą wypłatę. Podobno ciężarna nic nie może tracić na L4. No cóż, pracuję na etat i mam nadgodziny. W wakacje z tych nadgodzin wyliczają mi średnią, teraz też chyba wyliczyli, tyle że jakoś mniej. Już widzę już jak będzie na macierzyńskim. Chyba muszę zrobić planbiznes, bo na pieluchy zabraknie;-) Jest to ostatnio drażliwa kwestia. Mąż zaczyna szukać dodatkowej pracy. Musimy trochę zaoszczędzić, a nie tylko szaleć z kartami kredytowymi;-) Choć dla tego małego dzidziusia przyjemnie jest się mobilizować:-)
Wyniki za 3-4 tygodnie. Mam nadzieję, że druga połowa ciąży będzie pełna radości:-)

Nowy Rok

2012-01-04T09:56:00.002+01:00

W tym roku nie mam żadnych planów. Tylko marzenia...

dobra wróżba

2011-12-29T12:28:00.000+01:00

Dostaję smsa z niewiadomoskąd o treści:
- W przyszłym roku pojawi się w waszym związku ktoś trzeci.
Ja w duchu: Jeśli sobie sama tę trzecią osobę urodzę to nie moge się doczekać:-)

2011-12-29T12:22:00.001+01:00

Gramy w Scrabble. Myślę już kilka minut, wreszcie olśnienie!
Mąż: A co to jest "HU"?
Ja ze zdziwieniem: Jak to? Nie wiesz? Hu hu ha! Nasza zima zła;-)

źródło: www.medinose.pl/wp-content/uploads/2010/05/1.jpg

2011-12-22T10:02:00.000+01:00

Scena to dziwna:
Lampka oliwna
Ciemnym płomieniem ćmi,
Witają Pana
Cienie na ścianach,
Z cieni i światła - my.

Kropla nadziei
Rzęsy nam klei
Źrenic roziskrza blask.
W mrocznej stajence
Złożone ręce
Nieśmiało proszą łask.

Jacek Kaczmarski: Scena to dziwna...

Zdrowych, spokojnych, ciepłych i pełnych miłości, wiary, nadziei Świąt Bożego Narodzenia życzy Wam Kochani Bibliotekareczka:-*

Tęsknota

2011-12-21T10:38:00.000+01:00

Rany, jak ja tęsknię za pracą! A im bardziej nie mogę do niej wrócić, tym bardziej tęsknię:-) I przypomina mi się wiersz Broniewskiego: Tęsknota, psiakrew, tęsknota. Tak czasem życie omota... Lubię jego dzieła. Mama mi zawsze mówiła: Słuchaj dzieweczko. Ona nie słucha ;-))) A mój ulubiony wiersz to:

Ze złości

Kochałbym cię (psiakrew, cholera!),
gdyby nie ta niepewność,
gdyby nie to, że serce zżera
złość, tęsknota i rzewność.

Byłbym wierny jak ten pies Burek,
chętnie sypiałbym na słomiance,
ale ty masz taką naturę,
że nie życzę żadnej kochance.

Kochałbym cię (sto tysięcy diabłów),
kochałbym (niech nagła krew zaleje!),
ale na mnie coś takiego spadło,
że już nie wiem, co się ze mną dzieje:

z fotografią, jak kto głupi, się witam,
z fotografią (psiakrew!) się liczę,
pójdę spać i nie zasnę przed świtem,
póki z grzechów się jej nie wyliczę,

a te grzechy (psiakrew!) malutkie,
więc (cholera) złości się grzesznik:
że na przykład, wczoraj piłem wódkę
lub że pani Iks - niekoniecznie.

Cóż mi z tego (psiakrew!), żem wierny,
taki, co to "ślady po stopach"?...
Moja miła, minął październik,
moja miła (psiakrew!), mija listopad.

Moja miła, całe życie mija...
Miła! Miła! - powtarzam ze szlochem...
To mi życie daje, to zabija,
że ja ciągle (psiakrew!) ciebie kocham.

Takie myśli niepoukładane dziś mam....

dodatek

2011-12-19T11:09:00.000+01:00

Jakby tego wszystkiego było mało, wczoraj telefon wpadł mi do wody! Ale działa, więc może będzie dobrze;-)
I jest jeden pozytyw, a może dwa. Pierwszy: dla oderwania myśli zaczęłam lepić z masy solnej. Jeszcze tysiąc prób i otwieram biznes;-)
Drugi: przekonałam się, że mam naprawdę fajnego męża;-)

Zamiast śniegu

2011-12-19T10:56:00.000+01:00

Zamiast śniegu w grudniu na naszą rodzinę spadł grad samych nieszczęść. Wprost trudno mi uwierzyć, że czasem może być tak źle. Dziecko mojej kuzynki, które urodziło się bardzo chore i walczy o życie. Mama, która idzie na zabieg, mnóstwo innych przykrych rzeczy i na samym końcu czy na samej górze – jak kto woli – ja i mój maluszek. Pierwsze USG prenatalne wyszło niezbyt ciekawie. Jestem raczej skrytą osobą i często dopiero w domu emocje wychodzą na wierzch. Pierwszy raz w życiu zdarzyło mi się, że płakałam przy ludziach. Na ulicy, w poczekalni, w szpitalu...pamiętam tylko jedną wielką rozpacz i ból. Codziennie rano budziłam się i pytałam: Jak to? To dzieje się naprawdę?
Drugie USG wyszło już lepiej, ale wkrótce czeka mnie jeszcze amniopunkcja czyli pobranie wód płodowych w celu ustalenia czy dziecko jest zdrowe czy nie. L4 goni L4, czasem zastanawiam się, czy to wszystko ma jakiś głębszy sens, którego po prostu nie rozumiem i czy na koniec będę mogła się uśmiechnąć się z ulgą?. W przyszłym roku na pewno zmieni się moje życie. Tylko w którą stronę obróci się Koło Fortuny?
Święta idą, staram się myśleć pozytywnie...
Będzie dobrze, musi być...

komplement?

2011-12-05T10:51:00.000+01:00

Oglądamy reklamę z Antonio Banderasem.
Ja: A Antonio napisał ostatnio do mnie maila.
Mąż: Do mnie też.
Ja: Też? A myślałam, że tylko do mnie.
M: No i też dostaję jakieś z sympatii czy ... no...
Ja: Stworzeni dla siebie?
Mąż: No, ale ja im mogę napisać, że znalazłem już stworzenie dla siebie;-)

Zawstydzony złodziej

2011-11-30T09:58:00.001+01:00

Mieszkamy w bloku, w którym na korytarzach większości pięter stoją wózki dla dzieci, czasem stoły, czasem śmieci. I nikt tych rzeczy nie bierze (co do śmieci to się nie dziwię;-) My powoli urządzamy mieszkanie, właściwie został mały pokój – z wiadomych względów, a w pozostałych pomieszczeniach jeszcze drobnica do wymiany: włączniki światła, żyrandole czy zasłony do dużego pokoju, ale to poczeka na styczniowe przeceny;-) W małym pokoju stał regał, który pełnił funkcję tymczasowego. Ostatnio udało mi się go opróżnić i mąż wyniósł go na korytarz, żeby w wolnej chwili zanieść go do piwnicy. I stał sobie tydzień czy dwa, aż do niedzieli, bo w niedzielę regał zniknął! Pomyślałam, że trudno, widać komuś był bardziej potrzebny. Mąż natomiast mocno się zdenerwował i w poniedziałek na dole przy wejściu powiesił kartkę o treści: Złodzieju, oddaj regał z korytarza 10 piętra. Ja w życiu bym nie wpadła na taki pomysł, bo po pierwsze z reguły ni potrafię upomnieć się o swoje, a po drugie nie wierzę w skuteczność takich metod. No i wracam do domu a mąż mówi: Przyjeżdżam do domu, patrzę a kartki nie ma! Myślę sobie: Nie ma! Powieszę jeszcze jedną, a nawet dwie! Wchodzi do windy, a tam regał!
Nie wiem, kto się z tym regałem woził, ale regał w taki niecodzienny sposób został zwrócony.
I tym optymistycznym akcentem zakończę dzisiejszy wpis życząc wszystkim miłego dnia:-)

2011-11-25T12:17:00.000+01:00

11 tydzień dobiega końca (czy jakoś tak;-). I jak jest? Właściwie jakoś nic mi nie jest. Nic już nie boli, nie gniecie, mogę jeść, co chcę. Wręcz mam ochotę zapytać mojego brzucha: Halo! Jest tam kto? A brzuch trochę urósł. Ale tylko trochę. Generalnie wyglądam, jakbym najadła się kapusty, więc ani się chwalić takim brzuchem, a ukryć też jakoś trudniej. No nic, mama mówi, że jeszcze go zobaczę;-) Póki co, syndrom wicia gniazda bardzo się u mnie rozwinął. Z impetem wkroczyłam do królestwa mojego męża, jakim jest kuchnia, po czym zaczęłam się panoszyć jak kwoka na grzędzie. A gdzie majeranek pyta ta, co w kuchni tylko kawę robiła. Mąż zmieszany mówi, że trzeba kupić. Najchętniej ubrałabym fartuszek z falbankami i piekła, gotowała a potem jadła. Bo nic nie umiem przytyć. Boże, ile ja się kiedyś namęczyłam, żeby waga mi się podobała, żeby była w miarę. A teraz? Śniadanie, drugie śniadanie, przedobiadek, obiadek i nie wiem, co jeszcze. Fakt, są to na ogół owoce i lekkie dania, no ale i kolacja i kakao przed snem a waga ani drgnie. Obcy zabiera;-) I dobrze.
7 grudnia mam badania prenatalne. Podobno i zdjęcia dostanę i płytę. Zaglądam na neta: obrazy w 3D i 4D? Rany, nie wiem, czy jestem na to gotowa;-)
No nic, kończę, bo głodna znowu jestem.
Mam nadzieję, że napiszę coś wkrótce o bibliotece;-)

2011-11-14T12:08:00.002+01:00

W zeszłą środę miały miejsce uroczyste obchody 30-lecia naszej szkoły. Nie będę się rozpisywała na ten temat, w każdym bądź razie dyrektor prosił mnie, żebym powiedziała parę słów o bibliotece. Czas 30 sekund – do minuty. No to przygotowałam małe przemówienie, w którym porównałam sekretariat do serca szkoły, dyrekcję do rozumu;-) a bibliotekę przedstawiłam jako duszę całego tego organizmu. Wyszło bardzo fajnie. Jeden z gości stwierdził, że mogę robić karierę filmową, dyrektor natomiast zapytał, czy długo myślałam nad tą mową i następna będzie chyba wierszem;-) Dzisiaj rozmawiam z księgową a ta na pytanie, czy dostanę trochę pieniędzy mówi mi: Wszystko fajnie, dam Ci te pieniądze, ale na drugi raz porównałabyś nas może do płuc tej szkoły, co?

Cóż, przynajmniej słuchali;-)))

Dobro jest w nas

2011-11-08T18:40:00.001+01:00

W czytelni wyświetlany jest film. Wychodzi stamtąd słuchacz i rozmawia przez telefon:
- Czyli co? Pilot nie działa tak?... Ale telewizor chodzi? No, ja jestem w szkole, ale to przyjadę. … No to będę za chwilę i sprawdzę.
Przychodzi po pół godzinie.
Ja: I jak? Naprawił Pan pilota? Praca nie daje spokoju?
On patrzy na mnie z uśmiechem.
- Nie, nie. Moja babcia, która ma 84 lata pomyliła telefon bezprzewodowy z pilotem. He He Jest the best!

Uwielbiam takie historie….

Pomyłeczka

2011-11-05T09:44:00.001+01:00

Idę na badania lekarskie. Mówię do męża: Jedź ze mną. Jakbym tak zemdlała to mnie poniesiesz;-) Wchodzimy do szpitala, idę do gabinetu. Pani pielęgniarka ostentacyjnie westchnęła, kiedy zobaczyła, ile to badań trzeba zrobić. Zaczęła sobie przygotowywać wszystko powolutku, niestety nie poprosiła, bym usiadła. Więc ja stoję, a ona z dezaprobatą wzdycha i przykleja naklejeczki. W międzyczasie porozmawiała sobie przez telefon, trochę ponarzekała, w końcu odwraca się do mnie i mówi: Mąż jest? Ja zdziwiona na maksa mówię: Yyyyy jest. Myślę sobie, po jakiego licha jej mój mąż. Bez przesady! Jego też chce badać??? W niezłym szoku macham na męża, żeby przyszedł. Stoimy oboje z szeroko otwartymi oczami, a pielęgniarka robi jeszcze większe oczy i mówi głośno i wyraźnie: Mocz! Czy mocz jest!
Wiem. Co za wstyd męża z moczem pomylić. Proszę wybaczyć;-)

Ten obcy

2011-11-03T12:19:00.002+01:00

W poniedziałek okazało się, że bibliotekareczka ma obcego w brzuchu. I na dodatek ma on już prawie 2 miesiące! Bibliotekareczka – jak to ma swoim zwyczaju – zamiast się cieszyć – martwi się. Przecież brała niedawno antybiotyki na te nerki, przecież anemia. W piątek idzie na badania, ale wyniki zapisane szyfrem rozpracuje dopiero pan doktor na wizycie za 1,5 tygodnia. Bibliotekareczka na pewno nie nazwałaby tego stanem błogosławionym, lecz stanem różnych dolegliwości, z których żadna jej się nie podoba. No, może wstręt do słodyczy, który dochodzi do tego, że jabłko nawet jest za słodkie. Za to ogórki!!! No, ale mniejsza z tym. Bibliotekareczka zaopatrzyła się w książkę wielkości cegły, którą pilnie studiuje, wyczytując co ważniejsze fragmenty mężowi. Mąż momentami w oczach ma chęć ucieczki z powodu marudzenia żony, ale – jak na razie – daje radę. Bibliotekareczka dowiedziała się, że dopiero po 3 miesiącach zarodek zmienia się w płód i trzeba jeszcze kolejny miesiąc przeczekać, by choć trochę odetchnąć z ulgą. Bibliotekareczka nic nie planuje, choć imię już wybrane, ale przecież płeć nie ma znaczenia, byleby była zdrowa dziewczynka. Tak więc wszyscy, którzy to czytacie trzymajcie za bibliotekareczkę mocno kciuki, by mogła oszaleć jak inne kobiety;-)))

2011-10-24T18:43:00.000+02:00

A taki zegar bym chciała...

długi tydzień

2011-10-24T18:42:00.001+02:00

To był chyba jeden z najdłuższych tygodni w moim życiu. I okazało się, że nic się nie okazało i trzeba czekać do następnego poniedziałku. Najgorsze w życiu to chyba czekanie i niepewność. Zwłaszcza u mnie, bo zawsze nasuwają mi się najgorsze scenariusze. Nic nie poradzę. Ale co ma być to będzie. Więcej pokory - jak powiedziała mi kiedyś koleżanka, kiedy marudziłam, że dostała mi się uszczerbiona filiżanka. Żeby już było za tydzień;-) Trzymajcie kciuki, żeby wszystko było dobrze, a ja - żebym wyszła na panikarę;-)

Biblioteczne rewolucje

2011-10-17T17:15:00.001+02:00

Tak sobie myślę, że przydałaby się taka Geslerowa bibliotekarka. Jeździłaby po całym kraju i leczyła biblioteki, które gdzieś zgubiły drogę do czytelnika albo i czytelnik zgubił do nich drogę…

Taka myśl na dziś. Może ktoś chętny? Parę osób by się nadawało....

dziwy nad dziwami

2011-10-17T12:32:00.000+02:00

Weekend upłynął mi filmowo. W piątek byłyśmy z A. na „Baby są jakieś inne”. Mnie się ten film bardzo podobał:-)I podobało mi się w nim to, że mimo narzekań, opowiedziany był przez facetów, którzy w gruncie rzeczy nie wyobrażają sobie życia bez kobiet.
W sobotę oglądaliśmy z mężem na dvd „Złą nauczycielkę”, po której śniło mi się, że palę sobie maryśkę;-) Drugi film: „Zaręczyny albo oświadczyny po irlandzku”, czy jakoś tak. W każdym bądź razie bardzo fajna komedia romantyczna. Lekka, zabawna i oczywiście wiadomo było, jak się skończy;-)
Jeden tekst mi się bardzo podobał i aż szkoda, że już wyszłam za mąż i wygłosiłam swoją mowę;-) Panna młoda mówi do męża: I pamiętaj! Nie kradnij, nie kłam i nie oszukuj. A jeśli już musisz, to okradaj mnie ze zmartwień, kłam, by schlebić mojej próżności i oszukuj śmierć tyle, ile się da.
Ach…
I trzeci film: "Jestem Bogiem". To było super. Nie mówiąc już, że mogłam bezkarnie wpatrywać się w Bradleya Coopera przez 1,5 godziny. Co za facet! No nieważne, ten film był bardzo fajny.
Poza tym byliśmy w Ikea, kupiliśmy tylko jedną półkę i parę drobiazgów, ale skończyło się na przemeblowaniu całego pokoju. Istne szaleństwo. Teraz jest bardzo fajnie. Kuchnia i łazienka właściwie skończona, pokój tylko trzeba jeszcze przemalować no i mały pokój został jeszcze do urządzenia.
A wczoraj po południu oboje mieliśmy dziwne sny.
Mężowi śniło się - choć on właściwie nie ma snów, dlatego to fakt godny uwagi – że znajduje się pod wodą i próbuje wypłynąć. Wypływa i wypływa, już brakuje mu tchu, gdy nagle wyskakuje na powierzchnię jak z procy wystrzelony.
Mnie natomiast śniło się, że w domu mojej mamy, na dole natknęłam się na czarnego kota. Mówię: Cześć kociaku! Co tam? Patrzę, a po lewej maleńki koteczek, też czarny. Ja: Oj, masz maleństwo. Chodź tu maluszku. Wyciągam rękę, a ten mnie CAP! I zębami wbija się w rękę. Macham nią na prawo i lewo, a ten nie puszcza. W końcu uwolniłam się, przychodzę do mamy i mówię: Kurcze, będę się musiała zaszczepić przeciwko wściekliźnie.
I tyle.
Co do pierwszego snu, to mam nadzieję, że wypłyniemy trochę finansowo. Co do drugiego, pewnie niedługo się okaże….

chyba bubel

2011-10-11T14:16:00.000+02:00

Mąż: Myszka, co Ci jest?
Ja: Boli mnie: o tu i tu.
M.: Ojojoj! A jak Cię poznałem, to mi się wydawałaś okazem zdrowia! A tu ciągle coś.
Po chwili…. – To albo ja tak na Ciebie działam, albo Ty bubel jesteś;-)

Wigilia w październiku

2011-10-10T11:57:00.000+02:00

Na piątkowych warsztatach było bardzo fajnie. Choć z drugiej strony nie wiedziałam, że filcowanie na mokro to taka ciężka praca. Ale z A. dawałyśmy radę, a oto efekty naszej pracy:
- prawie kolczyki - kulki
- prawie broszki – liście
- prawie koraliki – ruloniki

Natomiast co do sobotniej imprezy integracyjnej to nie wiem, czy coś mam pisać… Nie ma się czym chwalić. Z racji braku fajnej pogody, ognisko nie miało miejsca. Impreza miała się odbyć w auli. Zeszłam na dół po 15 minutach, myślałam, że wtopię się w tłum, ale stanęłam jak wryta. Wszyscy siedzieli przy stołach, na których stały kawy, ciasta i coś tam jeszcze. Nauczyciele przy scenie, na której nasz szkolny zespół próbował wydobywać jakieś znośne dźwięki. Nie dociekam, czy to wina sprzętu czy czegoś innego. Stałam, patrzyłam i nie wiedziałam, co zrobić. Czułam się, jakbym spóźniła się na kolację wigilijną: posiłek już zaczęty, miejsca obsadzone. Nagle poczułam, że jest tak strasznie zimno, a przecież niedawno nerki miałam chore. Jest! Mam wymówkę, żeby uciec. I…. uciekłam!
Następnego dnia słuchacze pytają: Jak impreza?
Ja: Zimno było.
S: Chodzi Pani o atmosferę?
Ja: No, nie to miałam na myśli. A co tam robiliście? Zintegrowaliście?
S: Jak mieliśmy się integrować? Z krzesełkami czy bez?

Porażka jakaś.

Życiowa rola

2011-10-06T15:44:00.001+02:00

Zagrałam dziś w filmie! Niespodziewanie. M. miał mnie uprzedzić, kiedy dokładnie przyjdzie, ja miałam się ładnie ubrać, ale po co? Tak więc NIE zagrałam w moim nowym różowym żakieciku, za to z moją nową opryszczką. Górna warga efektownie mi spuchła i czułam się jak Angelina Jolie. Wygląd moich ust nawet mi się podoba, zawsze myślałam, że są w sam raz, ale teraz … hm…. W każdym bądź razie trema mnie zżerała. Wolę mówić do ludzi, patrząc im w oczy, łapać kontakt niż tak w powietrze. Obejrzeliśmy potem ten mój występ – rany! – jak ja macham rękami! Jak Karate Kid! I głos mam zupełnie inny. Albo ja się słyszę inaczej. Jaaaa! Teraz mi się przypomniało! Dzisiejszej nocy miałam sen, w którym się wstydu najadłam. No, teraz już wszystko wiadomo.

2011-10-06T14:49:00.000+02:00

Ja cie... taka ściana z książek - boskie!

To z http://www.papierowelove.pl/

Jaki weekend?

2011-10-06T11:39:00.000+02:00

Jutro kurs filcowania. Prowadząca prosiła, by przynieść ręcznik. Rozumiem, że odziani tylko w ręczniki będziemy się filcować;-) A tak serio, to już dawno nie byłam na tego typu zajęciach. No… chyba w podstawówce. Toteż cieszę się jak dziecko. A w sobotę w szkole ognisko. Ma to być spotkanie integracyjne. I tego właśnie nie rozumiem. Bo gdyby to miało być integrowanie się uczniów, to jak najbardziej. A u nas – z racji tego – że są to dorośli, to uczniowie mają się integrować miedzy sobą, ale też z nami i odwrotnie. Czy ja bym się chciała integrować z jakimś swoim nauczycielem? No … kiedyś …był raz jeden fajny Pan od w-fu i ja bardzo bym się z nim pointegrowała, ale tak? Jest to jednak trochę nienaturalne. Ale właściwie socjologiem czy socjolożką nie jestem i może właśnie będzie super! Szkoda tylko, że mój mąż będzie w pracy. A ja chyba mam jakiś syndrom sierotki Marysi i zawsze znajdzie się ktoś, kto się chce mną koniecznie zaopiekować. Ale nie wyobrażajcie sobie Brada Pitta. Co to to nie! Z reguły to jakiś typ Hitlerka;-) Brrr…. Zobaczymy.

zróbmy wszystkim wodę z mózgu

2011-09-29T15:09:00.000+02:00

Po lekturze artykułu Pana Jacka Wojciechowskiego (Edukacyjne gry. W: „Biblioteka w Szkole” 2001, nr. 9, s. 5 - 7), w którym aż roi się od emocji (bo mamy: „fujary”, „szambo po uderzeniu pioruna”, „sedes” i parę innych… hm…smaczków?) tak sobie myślę, że skoro zarówno Kaczyński, Tusk, Palikot itd. twierdzą, że poparcie im rośnie, a to z kolei powoduje, że ludzie zaczynają w to wierzyć i tak się to napędza (uogólniam – przepraszam) to może powinniśmy stwierdzić, że czytelnictwo w Polsce rośnie w zastraszającym tempie?! I wtedy może ludzie (jak Ty i ja;-)) pomyślą sobie: Kurcze, o co chodzi z tym wzrostem czytelnictwa. Może też coś przeczytam?
Jak myślicie? I chyba na drzwiach Biblioteki wywieszę: Nie przychodźcie już! Za dużo was;-) Wtedy dopiero się zacznie;-)

Głosuję Za;-)

2011-09-27T18:15:00.001+02:00

Na fejsie znalazłam dziś coś takiego: Jestem bibliotekarzem i dzielę się wiedzą. Super inicjatywa! Popieram:-)

popisówka

2011-09-25T14:07:00.002+02:00

Tłum ludzi. Jeden chłopak na cały głos pyta: A kamasutra jest?
Ja - ze smutkiemw głosie - Musi się Pan jeszcze tego uczyć?

Na szczęście chłopak miał poczucie humoru, więc śmialiśmy się wszyscy. Na koniec jeszcze zaprosił mnie na kawę - z automatu. Ma się ten gest;-)

bibliotekareczka się sypie

2011-09-24T15:36:00.002+02:00

Nerka mi zachorowała. Cicho, acz skutecznie daje o sobie znać. Lekarka zapytała, czy chcę L4, ale gdzie tam! Mąż w pracy, to przecież nie będę sama w domu siedziała. Komu mam marudzić, stękać i jęczeć, jaka to jestem chora? Samemu nie ma takiego fanu;-) A prawdę mówiąc poruszam się w miarę sprawnie, rozumiem, co się do mnie mówi, więc jakoś leci. Choć niedawno okazało się też, że mam anemię. A ktoś mi mówił: Zobaczysz, skończysz 30-stkę to wszystko Ci się zacznie sypać. I rzeczywiście!
W pracy Tydzień Zakazanych Książek! Ja tam nie wiem, nie wiem, ale ta kartka z napisem „Zakazane” jest co przerwę obmacywana. Taaaak, zakazany owoc i te sprawy.
Poza tym zbliża się Międzynarodowy Miesiąc Bibliotek Szkolnych. Przygotowania trwają!
W Newsweeku znowu artykuł dla nas: tym razem o Empiku. I zastanawia mnie jedno: kupuję miesięczniki, a tam może jeden artykuł do rzeczy, a tu w tygodniku co najmniej pięć. Nie kumam. Choć z drugiej strony też tak mam, że im więcej rzeczy do zrobienia, tym więcej robimy i więcej nam się chce robić.
A na koniec: będzie u nas kręcony filmik promujący szkołę. Każdy ma powiedzieć parę słów, może dołożyć anegdotkę. Dlatego też na gwałt muszę iść do fryzjera, przygotować jakiś fajny tekst itd. Obawiam się jednak, że czeka mnie kariera Weroniki R. Może i wcisną moje nazwisko, ale jak przyjdzie do premiery, to okaże się, że moja rola została………wycięta;-)

2011-09-20T17:38:00.000+02:00

Dzisiejsza konferencja - jak zawsze - fajna. Poza tym wręczono mi prezent od Rady Pedagogicznej i chyba administracji - z okazji wyjścia za mąż oczywiście. Nie powiem co, ale patelnią mam nie bić męża, tylko robić mu jajecznicę;-) Dyrektor zaprosił mnie na środek i powiedział, że teraz przez pół godziny mam opowiadać, jak było na ślubie. Na widok mojej miny tylko się roześmiał.
Dostałam też – po raz kolejny - nagrodę dyrektora. Za każdym razem podczas wyczytywania nazwisk wydaje mi się, że nie zrobiłam nic poza tym, co mam do zrobienia, na szczęście dyrekcja widzi to inaczej;-)
Podczas przedstawiania mojego planu pracy, zaczęło się ogólne rozluźnienie i rozprężenie. Mówiłam o tym grudniowym kiermaszu, z zaznaczeniem, że nie wiem, czy to będą anioły z masy solnej czy jakieś ozdóbki z filcu, bo zapisałam się na kurs filcowania. I wszyscy zaczęli żartować, że sobie pofilcujemy. I jeszcze na dodatek na mokro. Ja nie wiem…
Ale jeszcze lepszy numer był z facetem od BHP, który stwierdził, że przydałoby się nam szkolenie odnośnie gaśnic itp. i każdy będzie sam mógł sobie wyciągnąć i zwinąć węża. I wszyscy znowu w śmiech.
Taka konferencja była;-)

Mianowany pełną gębą

2011-09-19T13:06:00.000+02:00

Dzisiejszego dnia odbyło się uroczyste wręczanie aktów nadania stopni awansu zawodowego. W sumie nie lubię takich imprez, ale jak mus to mus. Swoją drogą myślałam, że ten akt już został przesłany do kadr zaraz po moim mianowaniu, a tu guzik. Najpierw impreza, tu minister, tu poseł, przysięga i przejście się po wybiegu w jedną i drugą stronę. Jakoś mi się nie podobało. Może gdyby były jakieś wyróżnienia, albo prezentacje najciekawszych osiągnięć to byłoby bardziej interesujące. Poza tym nie wiem, czy nie będę musiała poprosić o zmianę nazwiska na tym papiórku. W momencie zdawania miałam jeszcze stare, ale na akcie jest także data 2 dni po. Qrde no. Zobaczymy. W każdym razie jedynym plusem takich imprez jest możliwość spotkania się ze znajomymi bibliotekarkami. I z tą myślą tam poszłam. Zawsze nam nie starcza czasu, żeby opowiedzieć - choć w skrócie - co w pracy i co w domu. Z paroma osobami studiowałam, ale z resztą też już się zżyliśmy. Wcześniej działała u nas pani metodyk i to chyba ona nas tak integrowała. Organizowała spotkania i warsztaty. A teraz sami sobie je organizujemy, jak przed egzaminem na mianowanego – w celu wyjaśnienia paru kwestii, ale chyba bardziej dodania sobie otuchy;-) Fajne dziewczyny te bibliotekary;-)))

Ale czas wracać na ziemię, czuję w kościach, że czeka mnie ciężki dzień w pracy.

Ps: A nowy dowód jeszcze się produkuje…

2011-09-14T11:09:00.000+02:00

W poniedziałkowym Newsweeku fajny artykuł: "Lektura jako tortura" Cezarego Michalskiego. Rzeczywiście gołym okiem da się zauważyć brak entuzjazmu przy wypożyczaniu lektur i to wcale nie z powodu przymusu czy języka, ale chyba bardziej treści. Kilka logicznych argumentów zgrabnie ujął autor owego artykułu: Nie jestem śmiertelnym, obsesyjnym wrogiem polityki historycznej, ale uważam ją za temat dla polityków i specjalistów. Nie dla dzieci, do jasnej cholery, nie do lektur szkolnych, których funkcja jest zupełnie minimalna, a jednocześnie potwornie ambitna – doprowadzić do sytuacji, w której jak najwięcej uczniów podstawówek, gimnazjów i liceów w chwili ogarniającej ich znienacka (czyli dosyć często) śmiertelnej nudy sięgnie po książkę. Po książkę, powtarzam, nie po Internet, nie mówiąc już o piwku czy skwapliwie dostarczanej im przez starszych kolegów dilerów polskiej, narodowej, mocno zanieczyszczonej amfetaminie.
Ponadto: Jest też inny problem, polska literatura da się zrozumieć wyłącznie w historycznym kontekście. Akcja Hamleta może się toczyć w Danii, czyli nigdzie, w epoce zresztą równie niekreślonej. (…) Spróbujcie jednak przenieść donikąd i w czasy nieokreślone akcję czy bohaterów większości polskich lektur szkolnych pochodzących z XIX lub XX wieku, a stracą wszelki sens.
I na koniec: Nasze dzieci kochają czytać o Hogwarcie, a martyrologia – wciąż królująca na liście polskich lektur szkolnych – będzie przez nie odrzucana, dopóki Polska nie jest naprawdę w potrzebie.
Fakt. Pamiętam jeszcze opowieści mojej prababci o wojnie i aż ciarki przechodziły, kiedy słuchałam o tych okropnościach, strachu i lęku bliskich mi osób. Potem były czasy, kiedy byliśmy biedni (wszyscy lub prawie wszyscy) materialnie, ale bogaci duchowo. Ważne były spotkania rodzinne, „podwórkowe życie” i wtedy – myślę sobie – trochę potrzebowaliśmy tekstów w stylu: Teraz jest ciężko, ale kiedyś wszystkim pokażemy! No i ………. nadeszło to teraz. Granice stoją przed nami otworem i nasze dzieci z książek powinny uczyć się tolerancji, szacunku do drugiego człowieka, ale też wiary we własne możliwości bez konieczności cierpienia i odgrywania roli kozła ofiarnego. Czasem mam wrażenie, że jesteśmy jednym z najsmutniejszych narodów, że wręcz pławimy się w tym naszym cierpieniu i smutku, bo… to takie wygodne. Ale chyba zboczyłam z tematu. Bądź co bądź, świat idzie do przodu i mam nadzieję, że zmieni się trochę kanon albo dzieci same, nieco okrężną drogą, sięgną po książki, które zmienią ich spojrzenie na rzeczywistość. Pokażą, że największym ograniczeniem jesteśmy my sami. A przecież wszystko zaczyna się w głowie;-)

Pink it’s my favourite colour

2011-09-13T11:48:00.001+02:00

A to moja nowa torba do pracy! Wszystko się w niej mieści: jedzenie na cały dzień, kalendarz, parasolka i mnóstwo innych drobiazgów. Martwi mnie tylko, że niedługo będę potrzebowała worka żywcem zdjętego z Edyty Górniak na te "drobiazgi"...
Swoją drogą oszalałam ostatnio na punkcie różowego. Jedyny minus jest taki, że za jednym razem lepiej jest mieć tylko jedną taką żarówiastą rzecz na sobie;-)

ambitne plany

2011-09-11T11:23:00.000+02:00

Zaglądam do bibli, a tam: Zrobiłam dzisiaj przegląd blogów bibliotecznych. Robię to co kilka dni, ale tym razem napiszę, co o tym myślę. I róbcie sobie z tym, co chcecie. Mnie oczywiście panika ogarnęła, bo ostatnio manewry małe robiłam z blogiem, ale nie…jest dobrze;-) Nawet bardzo miło:-D I właśnie miałam na facebooka coś rzucić, ale po przeczytaniu myślę: Nieee, na bloga dam.
Więc ta dam:

Macie czasem chęć odmienić swoje życie? Albo zacząć robić coś innego, poprawić samą jakość życia? Ja dość często. Właściwie codziennie jadąc autobusem do pracy myślę sobie: dość tego! Czas zebrać się do kupy i zacząć działać. Zrobić coś spektakularnego! I……… na tym się kończy. Wiem, może to słabe, ale tak właśnie mam. Czasem dzięki temu niezadowoleniu, niespełnieniu jako człowiek, bo stan cywilny nie ma z tym nic wspólnego, to rodzą się jakieś pomysły, czy działania, które dały mi jakąś chwilową satysfakcję. Mam nadzieję, że wkrótce znowu coś mi zaświta. A tak w temacie - to znalazłam przez przypadek na necie informację, że w Katowicach jest Sky bar na 27 piętrze. Wprawdzie sam wjazd windą jest już płatny, ale z mężem sobie kiedyś późnym wieczorem pojedziemy. To będzie widok!!! My mieszkamy na 10 i jest nieźle, ale sączyć drinka na takiej wysokości – niezły odlot można powiedzieć! Ach, ten Internet. Dobrodziejstwo. I przekleństwo;-)
Poza tym przygotowuję roczny plan pracy. Czytałam chyba setkę razy komentarz bibli, żeby wchłonąć każde słowo, by coś zakiełkowało. Poza listami do wydawnictw itp. rzeczywiście przydałaby się jakaś zbiórka, czy kiermasz i tak sobie pomyślałam:
- mam ochotę zrobić coś nowego
- znaleźć sobie jakieś hobby (grafik mi się zmienił i mimo, że pracuję tyle samo godzin, to jakoś mam kupę czasu)
- chciałabym zrobić coś dla biblioteki
- zrobić coś, co może być cykliczne i z czego znana byłaby biblioteka
- w tym roku na stanowisku bibliotekarza jestem sama, więc jakoś bardziej mi zależy;-)
Na razie wymyśliłam grudniowy kiermasz ozdób świątecznych wykonanych z masy solnej. Sama trochę polepię, może zrobię jakieś warsztaty dla słuchaczy. Uwielbiam takie bardzo niepotrzebne rzeczy, jak większość kobiet;-) Taki mam plan. Mam nadzieję, że zadanie mnie nie przerośnie. Módlcie się za mnie moi bracia i siostry;-)

No ale kaj tam święta;-)

Kobiety kontra mężczyźni?

2011-09-05T16:25:00.001+02:00

Opiszę wam dzisiaj niezbyt przyjemną sytuację, jaka miała miejsce, gdy jechaliśmy z mężem autobusem. Był zjazd kobiet i kobiet rzeczywiście jakby trochę więcej na mieście. W autobusie też. Po chwili wahania (full ludzi)wsiedliśmy i autobus ruszył. Mąż prawie na drzwiach, ja na nim (ach;-). Dajemy radę. Przed następnym przystankiem słyszę, jak chłopak głośno narzeka, że zamiast iść do tyłu to wszyscy przy drzwiach i nie chce im się d… ryszyć. Mój mąż: Może grzeczniej trochę? Chłopak: Że nie jesteśmy na ty, sam - to znaczy sam Pan może grzeczniej. Mąż: zero reakcji. Ja w szoku i mówię: A może trochę kultury co? Jakbyś zdjął ten plecak to by było więcej miejsca, sam idź do tyłu jak ci nie pasuje, a jak nie to możesz wysiąść. A ten: Okulary sobie kup i coś tam jeszcze. Ja myślę i myślę, okulary – wprawdzie przeciwsłoneczne – ale na nosie były.

Na przystanku koleś wysiadł i jeszcze jakieś komentarze odważny rzucał. Byłam wściekła, że nikt tego gówniarza nie uspokoił. A reakcja mojego męża, a właściwie jej brak to już w ogóle mnie zaskoczyła. Mówię: Czemu się nie odezwałeś?

Mąż: Bo to chyba była dziewczyna.

Nagle elementy układanki zaczęły pasować. Że niby okulary….

Hm, ja tam nie wiem, czy to był chłopak czy dziewczyna, ale po dziewczynie czy kobiecie to bym się innego zachowania spodziewała. Świat staje na głowie! Dziś chłopcy mają misternie ułożone włosy, dziewczyny irokezy i to jest wszystko jak najbardziej ok (sama mam krótkie). Ale że faceci zachowują się jak baby, a laski stają się chamskie i agresywne – temu mówię NIE!

Bibliotekareczka szuka sponsora

2011-09-05T16:14:00.000+02:00

Kolejny rok nie dostaliśmy żadnych pieniędzy od miasta na książki. Bo młodzież nie czyta. Koj mówi chyba sam za siebie. Nieważne. Stwierdziłam, że trzeba otworzyć się na nowe możliwości i samemu poszukać. Jeśli macie jakieś rady, dawajcie! Wiadomo, są dwa uda: uda się albo się nie uda. Co wyjdzie – opiszę.

Siedzę i...

2011-09-05T16:13:00.000+02:00

Siedzę w pracy i przybijam ekslibrisy. Naprawdę nie wiem, co mi przyszło do głowy, żeby na czerwcowej konferencji powiedzieć, że na początku nowego roku szkolnego znajdzie się on we wszystkich książkach. Zupełnie nie kapuję, co chciałam udowodnić? A jednak po ślubie zmienia się nieco perspektywa. Kiedyś myślałam, że trzeba coś zrobić, żeby ktoś docenił, pochwalił, uznał, że jest się czegoś wartym. Nie twierdzę, że teraz mam zamiar się obijać i nic mi się nie chce, ale parcie jakby się zmniejszyło. Czuję, że jest ok i nikt nie wymaga ode mnie heroicznego poświęcenia, a jedynie wykonania swojej pracy. A jeśli zrobię coś ponad no to super. Tak więc przybijam, dmucham i cieszę się chwilą;-)

heloł

2011-09-02T12:00:00.001+02:00

Powoli budzę się z wakacyjnego snu. A lekko nie jest-) Uporządkowałam parę rzeczy w bibliotece szukając po kątach zeszłorocznej energii, ale chyba powinnam poszukać albo gdzieś indziej albo po prostu nowej. A jednak w bibliotece zawsze czuję się tak swojsko…

Zastanawiałam się też długo, czy pisać tu dalej czy starczy tematów? Ad. powiedział, że nie powinnam zamykać bloga, że ładnie piszę. Na co mój mąż znienacka: Że on za to pisze jak kura pazurem.
Z choinki się urwał kochany;-)

Tymczasem muszę zaktualizować co niektóre adresy, bo migrujecie i zmieniacie adresy internetowe jak ja zameldowania;-)

Witam wszystkich w nowym roku szkolnym!

Ludzie, czytajcie książki!

2011-08-26T17:03:00.000+02:00

Ja też dziś pudelkowo;-)

http://www.pudelek.pl/artykul/34583/megan_usuwa_tatuaz_z_marilyn/

Co też skłoniło piękną Megan Fox to usunięcia tatuażu?????

Odpowiedź - zaskakująca jak na nasze czasy: Przeczytała książkę!!!

2011-08-22T12:46:00.002+02:00

Wyszłam za mąż, zaraz wracam...

2011-05-18T10:55:00.000+02:00

Przeprowadzka....

godomy

2011-04-18T18:34:00.000+02:00

Siedzimy z rzeczonym na przystanku. Obok grupka czekających. Podczas rozmowy jeden mówi do kolegi: A mnie to nie dziwne, jak się baba sebleko, a Tobie?
Ja mówię do I.: A Tobie dziwne, jak się baba sebleko czy nie?
I.: A co to znaczy?
Ja: No oblekać to ubierać się, a seblekać to rozbierać.
I.: A! A ja myślałem, że to to samo, tylko używa się zamiennie.

Dobrze, że w jakiejś systuacji intymnej nie powiedział mi: Oblekej się!
;-)

filmik

2011-04-16T18:48:00.000+02:00

Obejrzałam raz na facebooku - i... mogę oglądać kilka razy dziennie;-)

http://www.youtube.com/user/ctenarstvi#p/u/1/yJ8HkqXDJWk

Samo złoooooooo

2011-04-11T14:53:00.001+02:00

W pracy wszyscy mnie denerwują. Czytelnicy znaczy się. Ostatnio zdemaskowałam chłopaka, który podszywał się tylko pod naszego słuchacza, żeby posiedzieć sobie w czytelni na necie. Aleeeee to nic.
Przyszedł facet (stały czytelnik) z córką i zapytał, czy mała może trochę posiedzieć w czytelni. Tak na lekcję. Jednak jemu nie chodziło o „lekcjĘ” tylko o "lekcjE”. Mała narysowała mi tysiąc laurek, zjadła moje jabłko a tatuś wpadał tylko na przerwach. Szok! Nic się nie odezwałam, bo różne sytuacje ma się w życiu, ale jak zapytał, czy gdyby coś…to czy znowu mógłby…. to mu powiedziałam, że nie!
Poza tym w zeszłym tygodniu mijał termin oddawania bibliografii, więc wiadomo, że nastąpiło WIELKIE PRZEBUDZIENIE! Aleee to nic.
Przyszedł chłopak, zapytał: czy może skorzystać z Internetu. Ja: Proszę się tylko wpisać. To on: Ale ja tylko na 2 minutki! Ja: Albo się Pan wpisuje i korzysta, albo nie wpisuje i nie korzysta. Jasna sprawa. Z wielką łąchą się wpisał. Ja ci tu potem patrzę, a on ze złości i na złość nabazgrał tylko jakieś esy floresy.
Dziś mam fatalny dzień. Czekam więc na niego z niecierpliwością! Bo czego jak czego, ale chamstwa nie zniesę!

Manifest

2011-03-31T16:40:00.000+02:00

Podpisałam dziś Manifest Republiki Książki i tym samym stałam się obywatelem tejże Republiki. Więcej na www.republikaksiazki.pl

2011-03-28T16:34:00.000+02:00

Przychodzą 2 czytelniczki do biblioteki.
1: Ja chciałabym coś o ataku Niemiec na Rosję.
Ja: Proszę, tu jest agresja Niemiec na ZSRR.
1: To super.
Zamyka podręcznik, spogląda na okładkę i mówi: O! A to jest spotkanie w Jałcie!
2: ???? Co?
1: No, tu Stalin, tu Roosvelt a tu Churchill, choć nie wiem dokładnie który jest który.
2: Ale w aucie?

……………………

Ale odjazd!!!

2011-03-25T13:54:00.001+01:00

Odjazdowy Bibliotekarz 2011 znowu rusza w trasę! Zajrzyjcie do Sygnaturki!

zaliczenie

2011-03-24T19:07:00.001+01:00

Oglądam, sprawdzam, kalkuluję, zamawiam... w pewnym momencie już zgłupiałam co jest czym i czy na pewno i wpisuję w Google: zaliczenie pocztowe.
A tam: "Z listonoszem w krzaki i hop siup, zaliczenie pocztowe" he he

Ps: Zaliczenie kojarzy mi się z zaliczką i nijak mi pasuje do płatności przy odbiorze;-)

głupie

2011-03-21T17:40:00.000+01:00

Mówię do koleżanki z pracy:
- Kurcze, nie wiem, czemu ten ręcznik taki brudny. Przecież jak myje ręce, to wycieram czyste, więc z czego taki brudny? ;-)))
Koleżanka: Ja tam myję ręce zawsze w toalecie, to mój jest czysty.
Chciałam już zapytać, czy w spłuczce czy w muszli, ale…

21.03.11

2011-03-21T17:33:00.000+01:00

Dzwoni koleżanka z sekretariatu:
- Ola, masz kamizelkę?
Patrzę na siebie. Hm… kubraczek jakiś jest, nawet kamizelką można to nazwać… dopiero po chwili zaskoczyłam, że chodzi o Kamizelkę Prusa.

Wiosna;-)

dzień świra

2011-03-17T14:46:00.002+01:00

Wczoraj był bardzo dziwny dzień.
Najpierw u ginekologa:
Ja: Panie doktorze, po odstawieniu tabletek chciałabym się starać o dziecko.
Lekarz z uśmiechem na ustach: Sama?
Ja: No nie, ale ja chyba bardziej;-)

Potem w Urzędzie Stanu Cywilnego Pani powiedziała, że może przyjąć dokumenty najwcześniej 3 miesiące przed planowaną datą ślubu. Tak więc mamy się znowu zgłosić w maju. Poza tym właściwie wyjątkowo zarezerwowała dla nas termin, bo stwierdziła, że ludzie się zapisują a potem nie przychodzą. Pokrzepiające.

Ale wieczorem to był dopiero kosmos.
Stoimy na dworcu, czekamy na autobus. Podjeżdża jakiś nieoznakowany minibus, otwierają się drzwi i kierowca krzyczy: Osieeem pięęęęęęęęć!
Ja nie wiem, czy to żart czy serio. Patrzymy - ludzie wsiadają, to wchodzę i pytam: Osiemdziesiąt pięć?
A jakaś kobieta z przodu: Nie, sto pięć, k…..
Siadamy, jedziemy właściwą trasą.
Kierowca: Mam nadzieję, że jutro nie każą mi jechać tramwajem.
?????
Na każdym przystanku sytuacja z wykrzykiwaniem numeru autobusu się powtarza. W końcu jedna dziewczyna wysiadała, widać było tylko jedną osobę na przystanku.
Kierowca zwraca się do tej kobiety: Może mu pani powiedzieć, że to 85 bo już mnie gardło boli.

Nic tylko nakręcić film….

gorzkie żale

2011-03-15T18:05:00.001+01:00

Czytam "Bibliotekę w Szkole" i tylko kręcę głową. Co w kwestii nowej Karty Nauczyciela? A różne takie ciekawe rzeczy. Na przykład : (…) stopień nauczyciela dyplomowanego mógłby być przyznawany nauczycielom specjalistom (mianowanym), którzy zdobędą tytuł doktora w zakresie pedagogiki, psychologii, dydaktyki lub nauczanej dziedziny wiedzy.
Pikuś.
Zaproponowanie sztucznych podziałów na nauczycieli „tablicowych” i wspomagających proces dydaktyczny wprowadza niepotrzebne napięcia.
No, ciekawe czemu? Może dlatego, że nauczyciele inni nic „tablicowi” (czyli niby ja) mogliby zachować status nauczyciela, ale ich czas pracy i uprawnienia urlopowe ustalane byłyby przez organ prowadzący szkołę, zależnie od lokalnych uwarunkowań i faktycznych potrzeb.
Czyli z wielkiej łaski Najjaśniejszego Rządu będę mogła w tytule nauczyciel-bibliotekarz zostawić sobie tego nauczyciela. A poza tym powinnam pracować 40 godzin tygodniowo za 1200 zł, bo nie sądzę, że te zmiany były po to, żebyśmy więcej zarabiali, a w wakacje dostąpię zaszczytu siedzenia w pustej szkole.
W tej chwili pracuję na 1,5 etatu – 45 godzin tygodniowo. A za 1 200 zł to ja rachunki wszystkie opłacam. I wiecie co? Rozumiem, że są ludzie pracujący gdzieś z przypadku, na jakiś okres i w jakimś celu. Ale po jaką cholerę mam planować przyszłość, wybierać studia i pracę zgodnie ze swoimi zainteresowaniami, skoro potem mam wyjść na tym jak Zabłocki na mydle?

Nienawidzę tego kraju. Ale nie wyobrażam sobie życia w innym. Na razie...

Brzezińska D.: Karta Nauczyciela - to brzmi dumnie! "Biblioteka w Szkole", 2011, nr 3, s. 3-4.

wreszcie

2011-02-22T12:31:00.002+01:00

Wiedziałam, że prędzej czy później nadejdzie taki dzień, kiedy zaczniemy wychodzić z podziemia (czyli naszych bibliotekarskich kanciap;-). Właśnie ruszyła kampania społeczna:

Olej stado! Bądź czarną owcą!

A wszystko zaczęło się od bibli:-)

Od teraz mogę więc powiedzieć: "Jestem czarną owcą i wcale się tego nie wstydzę!" :-) Pozdrowienia dla wszystkich zaangażowanych!
Meeeeeeeeee!!!

2011-02-18T11:31:00.000+01:00

Odczuwam dziś ból egzystencjalny. 9 dzień w pracy z rzędu. Proszę wybaczyć brak zapału...

2011-02-17T17:07:00.001+01:00

Z okazji Światowego Dnia Kota wszystkim kociarom, kociarzom i ich kotom - najlepszego!
Mrauuuuuuuu!

Do śmiechu?

2011-02-17T16:50:00.000+01:00

Moje kochanie poszło myć schody. Umyło pięknie , ale na koniec zorientowało się, że zapomniało kluczy. No to biegiem do mojej mamy (parę ulic dalej) po klucze zapasowe. W japonkach, spodniach do kolan i bluzie.

Jedziemy autobusem i śmiejemy się z tego zdarzenia.
Ja: Ja bym tak chciała stać na przystanku i widzieć, jak w tych klapeczkach biegniesz przez ulicę.
I: Ty się tak nie śmiej, co gdybym musiał wziąć taksówkę i przyjechać do Ciebie do pracy i w tych ciuchach przez całą szkołę do Twojej biblioteki. Hm?

Taaaaaaaaa….

Dni otwarte

2011-02-17T16:24:00.000+01:00

Na dniach otwartych naszej szkoły co roku coś mnie zaskakuje.
Pani nauczycielka oprowadzająca klasy:
Widzicie, że ta czytelnia już jest taka nowoczesna. I rzutnik, i DVD, komputery. Można powiedzieć, że prawie jak kafejka internetowa. Ale Pani jeszcze nie podaje kawy?
Ja: No, jeszcze nie, ale wszystko przede mną;-)

dziwimy się

2011-02-17T16:23:00.000+01:00

U: Proszę Pani, a jakie ja to książki mam wypożyczone?
Ja: No Budownictwo z technologią, Organizację budowy i Dziady.
U: A bo jest taka głupia sprawa, co jak nie mam tej Organizacji budowy? Trzeba zapłacić?
Ja: Nie, trzeba odkupić.
U: No to jeszcze sprawdzę, mam nadzieję, że jednak mama nie spaliła jej w piecu.

A my się dziwimy, że młodzież nie czyta….

Biegnij mała, biegnij!

2011-02-14T12:16:00.000+01:00

W sobotę przeczytałam kolejną książkę Murakamiego "O czym mówię, kiedy mówię o bieganiu". I wiecie co? Wieczorem poszłam pobiegać. I w tym tygodniu też będę! Prawdę mówiąc jeszcze nigdy żadna książka nie spowodowała u mnie jakiegoś konkretnego działania. Przemyślenia, postanowienia - owszem, ale żeby tak od razu? Nigdy. Czy komyś zdarzyło się coś podobnego???

No nic, choćby się świat walił - Run Forest, run!

Jedz, módl się i kochaj!

2011-02-14T12:05:00.001+01:00

Przygotowałam do dzienników listy osób, które nie przedłużyły terminu zwrotu podręczników i lektur.
Dooooooobra, dam je jutro.
Niech zapanuje miłosna atmosfera!
Kochajmy się!

2011-02-10T13:00:00.001+01:00

W nowym Cosmo (bez komentarza;-) czytam: „Pracuję w szkolnej bibliotece. Pewnego wieczoru, kiedy nikogo nie było, zadzwoniłam do mojego chłopaka i poprosiłam, by wpadł. Uprawialiśmy seks na stojąco za regałami z książkami. W miejscu, w którym absolutnie nie wolno nam było tego robić! Było super!” – Joanna 20 lat

Bezwstydne to młode pokolenie!

Ja tam podejrzewam u siebie ukrytą kamerę, więc nie będę ryzykować;-)

Chcę to mieć!

2011-02-10T12:55:00.000+01:00

Olympia Le Tan stworzyła coś w sam raz dla bibliotekarek! Tylko dlaczego cena jakoś nie-bibliotekarska;-)
Jedyne 1015 euro za kopertówkę, która wygląda jak książka i już można uchodzić za intelektualistkę (sic!).
Ja wybrałabym...hm...może "Wichry namiętności". A Ty?

ferie

2011-01-16T11:42:00.000+01:00

Tymczasem dzieci świetnie się już bawią, a ja jeszcze w pracy. Ale to nic, jutro sobie odbiję. Cały dzień będę sprzątał ha!
W nocy śniło mi się, że dyrektor powiedział, że mam już nie przychodzić do pracy. Zwolniona! Ja cała w stresie! A co z rachunkami? Wydatkami?
Obudziłam się zmartwiona. Ale to może o ferie tylko chodziło?;-)

we więźniu

2011-01-16T10:33:00.002+01:00

Niedawno przyszedł facet di biblioteki z kartą obiegową. Na karcie tylko imię i nazwisko (bez roku, wydziału i klasy – zdarza się).
Ja – żartobliwie: Nie pamięta Pan już w którym roku to było hę?
Pan: No może z 7 lat temu zanim poszedłem do więzienia...
No naprawdę, gdyby mi wyrecytował inwokację, to może zrobiłby na mnie wrażenie, ale tak? Do więzienia to każdy może trafić;-)

Brak pytań

2011-01-04T16:04:00.002+01:00

Uczeń: Proszę Pani, jest pilna sprawa.
Ja – lakonicznie: YYYYYY.
U: Potrzebny mi jest Pani numer telefonu.
J (łe he he he): Do szkoły ogólny, a potem trzeba wewnętrzny do biblioteki :-PPPPPPPP
U: A to mi nic nie da, bo chodzi o to,że ja…….. nie pamiętam swojego numeru telefonu i u Pani by się wyświetlił.

WTF?????????

2011

2011-01-04T15:57:00.002+01:00

Myślę sobie ostatnio o postanowieniach noworocznych, co rok temu chodziło mi po głowie, a co teraz. Wiadomo, że pewne motywy się nie zmieniają: będę się zdrowo odżywiała, ćwiczyła, zero słodyczy i tym podobne dyrdymały. Cóż mogę stwierdzić: coś w tym kierunku robiłam, próbowałam i raz zwyciężałam, raz ponosiłam klęskę za klęską. Na pewno niektóre rzeczy są procesem trwałym, nic nie jest dane nam z urzędu na zawsze. Nawet miłość. Dziś widzę pewne sprawy inaczej, czasem spoglądam w okno wystawy i się nie poznaję… i nie wyglądam wcale lepiej czy gorzej, tylko jakoś inaczej. Złośliwi powiedzą, że starzej.

Znowu czytam Sekret. Jeszcze parę spraw muszę sobie poprzestawiać w głowie…

2011-01-04T14:30:00.002+01:00

Jestem z Tobą nie dlatego, że nie mogę żyć bez Ciebie, tylko dlatego, że chcę być z Tobą.
(Rusin K.: Co z tym życiem?)

To, czego czytelnik potrzebuje najbardziej

2010-12-20T15:50:00.003+01:00

Słuchaczka do mnie, siedzącej przy komputerze:
- Przepraszam, ma Pani może ogień?

Taaaaa.........wśród wielu papierowych woluminów przydałoby się zapalić małego papieroska;-)

2010-12-17T16:03:00.001+01:00

Nie potrafię się w ogóle zabrać do pisania. Głównie dlatego, że trochę się dzieje i co jest aktualne dziś, następnego dnia nie ma już żadnego znaczenia. Grudzień jest dla mnie pełen niespodzianek. Mam nadzieję, że podsumowanie wyjdzie na plus. Na początek moja wizyta u fryzjera, która okazała się kompletną porażką. Nie no, 30-stka na karku a ja buczałam jak dziecko. Grzywka ala głupi albo głupszy i nowe przezwisko w domu: Piast. No cóż. Byłam ponownie – w innym salonie – i jest już ok. Nie było tematu;-)
Poza tym pożar u sąsiadów i nocna ewakuacja. Jeśli zakładacie sobie kominek, to pamiętajcie o odpowiednim zabezpieczeniu przewodów elektrycznych! Na szczęście nikomu nic się nie stało. W końcu kurtka pachnąca wędzonką to jeszcze nic strasznego.
W związku:
- plany przeprowadzkowe – bardzo bym chciała. Mój apartament kawalerkowy już mi się znudził. A tak na serio – ciasno trochę i standard niewysokich lotów.
- plany „ślubowe” – cóż, poczekam na pierścionek
- układa się, narzekać nie mogę
To będą moje pierwsze święta na dwa domy. Ciekawa jestem jak to będzie. Na razie zamieszanie z prezentami. Tyle ludzi i w ogóle. A wolnego jak na lekarstwo.
Przynajmniej coś się dzieje no nie?

2010-12-03T12:55:00.002+01:00

Pamiętacie, jak pisałam o kocicy, która przesiadywała u nas na korytarzu i pewnego dnia wpadła nawet do mnie na chwilę (zanim ją wygoniłam;-). Przygarnęli ją sąsiedzi z góry, fajna mała ciapka, przychlast niesamowity, łasiła się nawet do schodów. I malutka jest, nie wiem, czy to jakaś odmiana, ale w porównaniu z moimi (Jejku, co Ty Sandra powiesz, jak zobaczysz te spaślaki – dobrze się z nami mają). No w każdym razie sąsiedzi nie wysterylizowali jej i trochę tam miauczała, jak miała fazę na facetów chyba;-) Niestety do tygodnia, dwóch, kotka została „wyprowadzona” na korytarz. Ma swoją kuwetę i miski i śpi na naszych pufkach, które tam I. wyniósł. Luksus nie? Jak wchodzimy to wpuszczamy ją do budynku, szlaja się po mieście z jednym rudym. Wychodziłam ostatnio do pracy i widziałam jak drzemie. Schudła, pyszczek cały umorusany…Mówię: Kinia, jak się masz? A ona tylko cichutko: miau i miau. Ale najgorszy był jej wzrok. Taki…skrzywdzony. Jakby ktoś, kogo kochała, odrzucił ją, a ona przecież nic złego nie zrobiła. Na początku myślałam, że sąsiedzi remontują i na chwilkę ją przenieśli. Przecież jest tam mały chłopczyk, który od dołu ją wołał, jak tylko przychodził. I co teraz?

W schronisku ( z którego wzięłam Sisi) nie ma na razie miejsc. Nikt nie chce adoptować kotów. Na początek muszą przejść kwarantannę, zanim pójdą do wolontariuszy. I właśnie tam nie ma już miejsc. Koty robią się agresywne, dlatego nie biorą na razie nowych. Może przed świętami…

Przecież mogłam ją wtedy wziąć. Rozumiem, że czasem ludzie inaczej wyobrażają sobie życie ze zwierzęciem. Bo więcej sprzątania, bo niektóre rzeczy trzeba od razu chować, bo czasem coś zrzucą. I że ktoś zmienia zdanie – ok. Ale niech zapewnią temu zwierzęciu jakieś godne warunki. Przyzwyczaili ją do ciepła, do dotyku…

Ślimtam pod nosem jak ją widzę, ale nie mogę jej już wziąć… Przepraszam Cię boskie stworzenie za nas ludzi...

kabel

2010-11-25T14:15:00.000+01:00

Któryś z kotów stłukł wazon. Oczywiście żaden się nie przyznał, ale myślę, że jeden z drugim maczały w tym palce. Hm… znaczy pazury. Czarek zaraz spieprzył pod fotel, a Sisi niby się kręciła w pobliżu udając niewinną. Podchodzi do mnie po jakimś czasie i cicho pomiaukuje. I. patrzy i mówi:
- Kabluje na Czarka;-)))

Prawdziwy mężczyzna

2010-11-23T13:52:00.000+01:00

Na zakupach.
Właściwie nie ruszam się z domu bez mojej wiedeńskiej torby z „Pocałunkiem” Klimta. Tak też było i tym razem, choć przyjechał po mnie I. i razem poszliśmy na zakupy. Towary suną taśmą, ja ustawiam się po drugiej stronie i ładuję do mojej cudownej torby. Widzę przerażoną minę I.
- Czemu nie wzięłaś zwykłej reklamówki?
- No bo zawsze z tą chodzę.
- Ale przecież ja będę niósł te zakupy.
- Noooo, właściwie to tak.
- Jak ja teraz będę wyglądał?
Wychodzimy przy głośnym wzdychaniu mojego lubego.
- No trudno, przy Tobie wszystko zniosę. Zresztą Tomek Jacyków mówił, że to ostatni krzyk mody u mężczyzn;-)))

Blondynka ech...

2010-11-23T13:51:00.000+01:00

Na badaniach okresowych. U okulisty.
- Proszę zasłonić jedno oko i przeczytać podświetloną linijkę.
- BDCE….
- Dobrze.
Podchodzi do mnie i podaje jakąś tabliczkę.
- A teraz znowu zasłonić jedno oko….
Ja podnoszę tabliczkę i zasłaniam sobie jedno oko.
- Nie, oko zasłonić ręką a czytać z tej tabliczki….
- Yyyyyyy tak, od razu wiedziałam przecież.

nic nie widzę!

2010-11-16T17:18:00.000+01:00

U: - Chciałbym skorzystać z komputera.
Ja: - Dobrze, pierwszy jest włączony. (Internet też)
Uczeń podchodzi do komputera, widzi otwartą stronę internetową;
U: - Ojej! A tu ktoś siedzi?

Taaaak, czytelnik widmo uhuuuuuuuuhu!

na konferencji

2010-11-16T14:35:00.002+01:00

Kolega socjolog:
- Wiesz, czemu nasze koleżanki mają tak ręce skrzyżowane podczas tego przemówienia?
- Postawa asekuracyjna?
- Raczej znudzenie. Ale jest jeszcze taka opcja (i tu konspiracyjnie), że podtrzymują sobie....biust he he.

Później...
- A dobra jesteś z fizyki?
- E tam.
- A co to jest para nasycona?
- Yyyyyyyy
- Kiedy dwoje leży w łóżku już plecami do siebie...

albo jakoś tak;-)

love

2010-10-25T11:41:00.000+02:00

Ten czas, kiedy przy wspólnym śniadaniu tak ściska w gardle na myśl, że jest właśnie tak jak sobie człowiek kiedyś marzył...

NACOBEZU

2010-10-19T19:11:00.003+02:00

Mieliśmy dziś w szkole szkolenie. A właściwie dwa. Pierwsze dotyczyło oceny kształtującej i nie podobało mi się wcale. Ze względu na to, że pani czytała z kartki, że NACOBEZU to Na Co Będę Zwracał Uwagę i to jest taki skrót przetłumaczony z angielskiego (o co kaman?), że mało w tym było wiedzy ponadpodstawowej. Ale za to drugie było fantastyczne. I za krótkie zdecydowanie! Dotyczyło konfliktów w pracy. Temat poruszy ł nas wszystkich i był tak odkrywczy w swej prostocie, że aż trudno uwierzyć. Dowiedziałam się, że konflikty to coś zupełnie naturalnego. Że dużo rolę w ich rozwiązywaniu ma dyrektor czy też kierownik firmy. Że konflikt może być sterowany. Wtedy mamy nad nim kontrolę. Że najlepsze rozwiązanie konfliktu to wynik: wygrana – wygrana. Kiedy rozwiązanie przynosi korzyści obu stronom. No i to jest naprawdę ciekawe. Temat krążył jeszcze potem na korytarzu przez dłuższy czas. Szkoda, że nie mogliśmy sobie podyskutować;-)
Poza tym w niedzielę byłam na „Social network”. Film niby taki sobie, ale pewne kwestie moralne krążą w moich myślach. Bo główny bohater usłyszał o pewnym pomyśle, ale stwierdził, że ma lepszy. Czy w tym momencie skradł ten wcześniejszy pomysł? Hm… Idea/pomysł jest taką materią, że nie można jest zbadać czy zmierzyć. A wycenić można dopiero efekty. Ja tam nie wiem, nie wiem, ale przynajmniej mam o czym myśleć;-)
A tak w ogóle jestem po pierwszym „sprawdzianie” na kursie. Nie jest źle. Widać na początku stosują metodę marchewki;-)

Dzień singielki

2010-10-12T15:28:00.000+02:00

Wstyd się przyznać, ale marzę o jednym dniu singielki, kiedy przychodząc do domu nie musiałabym się w ogóle odzywać, nie martwiąc się o to, jak to jest odbierane. Potem siadłabym sobie z kotami przed telewizorem i zjadłabym całą paczkę krówek lub czegoś równie słodkiego. Sama. Bo potrafię, a jak! Ale na ogół ukrywam tę magiczną moc;-) Potem zrobiłam sobie kolację – bo dlaczego nie, jednocześnie oglądając wszystkie babskie seriale, których na co dzień nie mam czasu oglądać. W międzyczasie zarzuciłabym sobie na twarz jakąś błotną maseczkę. I może nawet na noc nie umyłabym zębów – hardkor:-D A potem cała trójka z pełnymi brzuszkami poszłaby spać, nie rozkładając nawet łóżka. I spałabym całe 10 godzin, co już nie pamiętam kiedy się zdarzyło.

Potrzebuję jakiegoś dnia wolnego tylko dla siebie!!!

Życiowa rola

2010-10-11T15:39:00.002+02:00

Od pewnego momentu w życiu chciałam pracować w bibliotece, to prawda. Ale nigdy nie uczyć!
Cóż, nie wszystko musi mi się w tej pracy podobać. W życiu trzeba grać różne role. Więc gram.
Lekcja biblioteczna. Opis bibliograficzny. Po części teoretycznej zaczynamy praktyczną. Zaczęły się też śmiechy, chichy, niedowierzanie, że coś jednak trzeba robić. I po raz kolejny pytanie: Czy musimy to robić?
Ja na to ze stoickim spokojem: Każdy musi zrobić 3 opisy, inaczej nie wyjdzie.
Spuszczam wzrok i myślę: tylko się nie roześmiać, nie roześmiać…
Cisza zapadła, wszyscy wzięli się do roboty.
Byłabym dobrą aktorką;-)

Już nie wiem, jak mam do Ciebie mówić

2010-10-11T12:09:00.000+02:00

Przychodzi uczennica do biblioteki:
- Chciałabym oddać podręcznik.
...i podaje mi "Cierpienia młodego Wertera".

To dlatego nie przychodzą oddawać po 2 tygodniach lektur?

Nobel

2010-10-07T15:22:00.000+02:00

Nobel dla Llosy? Hm...przeczytałam tylko "Szelmostwa niegrzecznej dziewczynki" i zaczęłam "Ciotkę Julię i skrybę", ale tak mi powiało zboczkiem o świńskich paluszkach, który na kobiety mówi "panienki", że odłożyłam. Może spróbuję jeszcze raz. Co to reklama nie może...

zaległy wpis

2010-10-07T13:11:00.003+02:00

Koncert Perfectu był bardzo fajny. Na żywo, z werwą i czymś magicznym…. kolejne pokolenia śpiewają te same piosenki... Trochę się spóźniłam, bo wsiadłam w dobry autobus, tylko jechał akurat w drugą stronę;-)
A Zakopane jak to Zakopane. Nie zakochałam się w tej miejscowości, ale i tak było lepiej niż kiedyś.
Tymczasem kurs okazuje się nawet trudny. To znaczy hm… będę musiała iść do czytelni i pisać pracę kurka wodna. Jak kiedyś. Tylko nie wiem kiedy z tym zdążę???;-)))

2010-10-07T12:14:00.000+02:00

Jakiś niedobry moment mam w życiu. Kiedy nic nie układa się tak jakbym chciała, kiedy wszystko się dzieje, ale nie w tym momencie i miejscu, o który mi chodziło. I na dodatek śniło i się, że jestem w ciąży i zaraz mam jakieś mdłości i w ogóle ciąża urojona. Przynajmniej obżarstwo chwilowo usprawiedliwione...
Przeczekać, przeczekać....

kurs

2010-09-28T15:49:00.000+02:00

Dostałam się na kurs "Metodyka pracy w nauczaniu-uczeniu sie dorosłych" (wreszcie coś z mojej działki!). Jest on organizowany przez KOWEZiU i odbywa się on-line. Nigdy nie uczestniczyłam w takim kursie na odległość i muszę przyznać, że już dawno nie byłam oceniana przez kogoś spoza szkoły. W sumie cieszę się jak dziecko, które przyszło do szkoły 1 września i jeszcze nie wie o co kaman;-) Niech więc moc będzie ze mną!

2010-09-28T15:00:00.000+02:00

W czwartek na koncert Perfectu, w piątek z rana (dla mnie jeszcze noc) wyjazd do Zakopanego. I okazuje się, że i bez snu człowiek może być taki szczęśliwy:-)))

reklama

2010-09-27T17:11:00.000+02:00

Przychodzi uczeń z kolegą do biblioteki. Mówi mu pod nosem: Dowód osobisty i 100 zł.
Ja: Nooo, dla Pana mogę zmienić regulamin;-)
U: Ale to dla kolegi te 100 zł.
Dobre, naprawdę;-) W sumie, rzeczywiście, chyba za mało się staramy. Wypożyczamy książki i co? To niby ma przyciągnąć potencjalnego czytelnika? 100 zł w pakiecie z 3 książkami! Tak powinna brzmieć reklama każdej biblioteki. A co!

w telegraficznym skrócie

2010-09-23T12:47:00.000+02:00

Chciałam urozmaicenia to mam: grypa, katar, nie wiem, co jeszcze. I żebym się jeszcze gdzieś szwędała, całowała (albo co inne) na wietrze. Gdzie tam! W bibliotece mnie przewiało cholera! No ale nic. Samopoczucie średnie, przy okazji poskarżyłam się I., że jak razem mieszkamy to jeszcze nie oznacza, że na randki ma mnie nie zapraszać. Nie ma tak lekko. Jak dotrwamy do niedzieli nie-smarkaci i nie-pociągający to idziemy do kina wreszcie.
No słyszałam, że miłość to taka choroba, która oboje kładzie do łóżka, ale żeby tak dosłownie?
O seksie póki co pisać nie mogę. Mama stwierdziła, że nie może tego czytać, że to do mnie nie pasuje. Kurka, 30-stka na karku i jeszcze nie pasuje;-)))
Poza tym koty karmione podwójnie, ja zresztą też cosik szersza się zrobiłam. Obiadki do pracy dostaję, co po prostu mnie rozwala. Przy okazji odkrywam, że facet też może się starać i przejmować, nie będąc jednocześnie namolnym czy męczącym. I tylko moja paskudna natura daje o sobie znać i nieraz boję się, że obudzę się rano i wszystko spieprzę ze strachu przed „ciągiem dalszym”. Na razie daję radę:-)

mały kryzys

2010-09-14T12:02:00.002+02:00

Mam mały kryzys. Zero czasu dla siebie. Tylko sprzątanie, gotowanie (to akurat działka I.), pranie, zakupy, prasowanie i tak w kółko. Czy tak będzie zawsze? Mam nadzieję, że nie. Nawet nie mamy teraz kiedy iść do kina. W weekend ja mam wolne, a I. do pracy. I na odwrót. Eh...
Nienawidzę rutyny i szarej codzienności!!!

2010-09-07T14:54:00.000+02:00

Czwórka nas w domu. Modelowa rodzinka 2 + 2 (my i 2 koty;-) Jest fajnie, czasem zabawnie, tylko czemu Czarek robi tę swoją masakryczną kupę w najmniej odpowiednich momentach? Romantyczne chwile wypiera zapach-cud... Ach...życie....

2010-09-07T13:43:00.000+02:00

Idę szkolnym korytarzem. Chłopcy z rannej szkoły (16? 17? lat):

- Dzień dobry Pani!
- Oooo… - jeden szczególnie chciał zrobić wrażenie – widzę, że nową koleżankę mamy w klasie.
- Drugi: – Noooo ale teraz to już przesadziłeś!
Hm...widac miał lepszy wzrok;-) Cóż, starość nie radość, młodość nie wieczność;-)

To już???

2010-09-03T12:32:00.001+02:00

Dziwnie po wakacjach. Jestem w szkole, ale nie czuję tego. Zresztą początek nie był zbyt ciekawy. Coś się zepsuło przy ogrzewaczu wody i zalało. Mnie – tak oczywiście. Ale jeszcze pomieszczenie piętro niżej. A to już niezbyt ciekawa historia. No ale cóż. Bywa. Panele tylko trochę odgięte, więcej szkód nie widać. U mnie oczywiście. Jakoś tak mi z tym nieciekawie.

Poza tym – nie jest to żadna tajemnica – młodzieży z wyżu demograficznego na razie nie będzie. Co przekłada się na nasz nabór. Mam nadzieję, że mimo takiego początku za chwilę pójdzie z górki.

No a teraz gorąco chciałabym podziękować wszystkim za trzymanie kciuków w sprawie moich wakacji. Kochani! Byliście naprawdę wspaniali! Wakacje rzeczywiście stosunkowo dobre. A nawet rewelacyjne! He He. Jestem teraz w trakcie robienia wolnego miejsca w półkach na różne takie… męskie rzeczy;-)))

2010-07-29T13:41:00.000+02:00

Nie oceniaj po okładce

2010-07-29T13:31:00.000+02:00

Żywa biblioteka...